Miejscowe nagrzewanie blachy powoduje jej kurczenie. Właściwość ta jest wykorzystywana do usuwania nadmiaru materiału ujawniającego się w postaci wybrzuszeń lub zapadnięć blachy. Podgrzewając miejsca uszkodzenia lub miejsca symetryczne wokół uszkodzenia likwiduje się odkształcenia blachy. Przed przystąpieniem do obróbki cieplnej odkształceń powierzchnie prostowane należy oczyścić z powłok ochronnych i dekora-
Rys. 5.51. Nagrzewanie blachy w przypadku du- Rys. 5.52. Nagrzewanie blachy w
żych odkształceń przypadku odkształceń podłuż-
Cyfry oznaczają kolejność miejsc nagrzewanych nych
Cyfry oznaczają kolejność miejsc nagrzewanych
cyjnych. Należy również doprowadzić do zespawania ewentualnych pęknięć blachy. W przypadku wklęśnięć należy wypchnąć blachę na zewnątrz, ułatwia to nagrzanie punktu największego wgniecenia.
Kształty wybrzuszeń są bardzo zróżnicowane, wśród nich można wyróżnić wybrzuszenia owalne niewielkie, rozległe oraz podłużne.
Jeżeli wybrzuszenie jest niewielkie, to płomień z palnika należy skierować na środek wybrzuszenia, w miejscu nagrzanym powstają naprężenia ściągające działające we wszystkich kierunkach. Efekt ściągania wybrzuszeń blachy potęguje się przez schładzanie miejsc wokół obszaru nagrzania, np. namoczoną w wodzie masą azbestową.
W przypadku dużych wybrzuszeń nagrzewania blachy należy wykonać ruchem spiralnym zaczynając od środka wybrzuszenia w kierunku na zewnątrz (rys. 5.51). Nagrzewanie podłużnych wybrzuszeń przebiega według schematu pokazanego na rysunku 5.52. W pierwszej kolejności
12 — Nowe metody napraw… 177
są nagrzewane punkty odległe od brzegu wypukłości o około 20 mm. Nagrzewając kolejne naprzemianległe fragmenty wypukłości dochodzimy do punktu O. W trakcie nagrzewania kolejnych fragmentów następuje prostowanie powierzchni młotkiem lub młotkiem z kowadełkiem. Po wyprostowaniu fragmentu od 1 do 2 następuje prostowanie miejscowe fragmentów 3 i 4.
Poważniejsze odkształcenia blach wymagają oprócz obróbki cieplnej, również operacji ręcznych wykonywanych za pomocą narzędzi blacharskich, takich jak: młotki, kowadełka, łyżki itp. Obie operacje uzupełniają się skracając cykl prostowania oraz wpływając na pożądany efekt wizualny naprawy.
W przypadku niezbyt dużych wgnieceń powstałych w wyniku uszkodzeń eksploatacyjnych (np. pod wpływem gradu, drobnych kamieni) efekt prostowania uzyskuje się stosując miejscowe podgrzewanie wgniecenia do temperatury około 423 K (150°C). Środek wgniecenia podgrzewa się punktowo np. kolbą do lutowania, a następnie, gładząc pilnikiem, schładza się obrzeże wklęśnięcia. Zabieg ten powinien doprowadzić do wyciągnięcia wgniecenia do poziomu powierzchni blachy. Jeżeli za pierwszym razem wgniecenie nie zostanie całkowicie usunięte, to zabieg należy powtórzyć.
Ze względu na małe doprowadzenie ciepła metoda może być skutecznie stosowana w miejscach, gdzie w przypadku innych metod konieczne byłoby wykonanie prac demontażowych.